ONZE STICHTER, VADER AL

De Heer dienen met vreugde: Monseigneur Aloysius Schwartz

Mgr. Aloysius Schwartz werd op 18 september 1930 geboren in Washington D.C. Hij groeide op met de wens om priester te worden en als missionaris de armen te dienen.

In 1944 trad hij toe tot het St. Charles Seminarie in Maryland, rondde zijn studie af op het Maryknoll College en vervolgde zijn studie Theologie aan de Katholieke Universiteit in Leuven.

Hij bracht zijn vakanties door in Frankrijk in opvangcentra voor zwervers en daklozen.

Hij was geïnspireerd om zijn priesterschap aan de armen te wijden.

Tijdens een bezoek aan Banneux, waar de Maagd der Armen verscheen, werd hij nog meer geïnspireerd om zijn priesterschap in navolging van haar boodschap aan de armen te wijden.

Mgr. Schwartz werd op 29 juni 1957 tor priester gewijd en werd op 8 december 1957 aangesteld in Busan, Zuid-Korea. Hij stichtte de religieuze Congregatie van de Zusters van Maria op 15 augustus 1964, met het doel de armsten der armen te dienen. De Broeders van Christus stichtte hij op 10 mei 1981.

Hij zette Kinderdorpen op om wezen, verlaten en jonge kinderen uit zeer arme families te verzorgen, te scholen en een betere toekomst te bieden. Hij bouwde ook ziekenhuizen en tuberculose centra voor zeer behoeftige patiënten; opvangtehuizen voor daklozen, gehandicapte oudere mannen, verstandelijk gehandicapte kinderen en alleenstaande moeders.

In 1985 breide hij zijn werk uit naar de Filippijnen.

In 1989 werd de progressieve spierziekte Amyotrofische Lateraal Sclerose (ALS) bij hem vastgesteld, ook wel Lou Gehrig’s ziekte genoemd. Hij aanvaardde zijn ziekte met vrede als een geschenk van God. Ondanks zijn alsmaar verslechterende gezondheidstoestand, startte hij in 1990 een nieuw Kinderdorp in Mexico.

Met nederigheid, moed en een onwankelbaar geloof leed hij en aanvaardde hij kritiek, beproevingen, pijn en moeilijkheden om God te kunnen dienen en van Hem te houden doorheen de armen. Door zijn ziekte kon hij niet meer lopen, maar zelfs in een rolstoel bleef hij zijn plichten met vreugde vervullen.

Zijn liefde voor God en voor de armen nam al zijn tijd in beslag en hij was in staat om de armen te helpen terwijl hijzelf ook in armoede leefde.

Hij bracht uren door voor het Heilig Sacrament, terwijl hij de rozenkrans bad, biecht hoorde en de deugden van waarheid, rechtvaardigheid, kuisheid, liefdadigheid en nederigheid met woord en daad preekte.

Hij overleed op 16 maart 1992 in ons Kinderdorp in Manila, de Filippijnen en hij werd in het Kinderdorp in Cavite, de Filippijnen begraven.

Zijn zalig- en heiligverklaringsproces is officieel geopend door het Vaticaan. Vader Al is benoemd tot dienaar van God en hopelijk zal de Katholieke Kerk hem heilig verklaren.

Klik hier voor een kopie van de biografie van Vader Al en een bidprentje.

Vader Al heeft veel onderscheidingen ontvangen voor zijn werk, waaronder:

1975- Koreaanse Presidentiële Onderscheiding
1976- Koreaanse Nationale Onderscheiding (voor het eerst ooit aan een buitenlander uitgereikt)
1983- Raymon Magsaysay Onderscheiding voor Internationale Betrekkingen (algemeen bekend als de Aziatische vorm van de Nobelprijs voor de Vrede)
1984- Genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede
1988- Moeder Theresa Onderscheiding van de Kamer van Koophandel in de Filippijnen
1992- Tweede nominatie voor de Nobelprijs voor de Vrede

Hij schreef ook enkele boeken.

Killing Me Softly: The Inspiring Story of a Champion of the Poor – Aloysius Schwartz

Dit autobiografische verhaal van de laatste jaren uit het leven van de internationaal erkende stichter van diverse jongensdorpen en meisjesdorpen in Korea, de Filippijnen en Mexico is zowel ontroerend als inspirerend. In het boek beschrijft de auteur zijn eindeloze gevecht met Lou Gehrig’s ziekte (ALS), terwijl hij het groeiende aantal Kinderdorpen voor jonge wezen, een woongemeenschap voor noodlijdende, dakloze en gehandicapte mannen, twee ziekenhuizen, een beginnende vrouwelijke congregatie, de Zusters van Maria en een mannelijke congregatie, de Broeders van Christus, moest in stand houden en voorzien van deskundig personeel.

The Starved and the Silent: The Dramatic Encounter of an American Priest With Christ’s Poor in Korea – Aloysius Schwartz

Ondanks het feit dat dit boek autobiografisch is geschreven, is het verhaal van de auteur maar een achtergrond bij het drama van de uitgehongerde en stilzwijgende bevolking van Korea – een drama van complete ontbering en intense wanhoop dat de verbeelding van elk gewone mens te buiten gaat. Vader Al vertelt eerst wat de omstandigheden waren waardoor hij besloot een parochiepriester te worden in Busan, Korea in plaats van een missionaris; dan vertelt hij over zijn parochiale activiteiten als pastoor, sociaal werker en psycholoog onder mensen die ongelooflijk van ons verschillen in hun manier van leven, hun behoeften en hun doelen.

Poverty: Sign of Our Times – Aloysius Schwartz

Christus’ aanwezigheid in de armen: dat is de realiteit waarvoor te veel christenen hun ogen sluiten. Al ons gepraat over hervorming en vernieuwing zal tot niets leiden tenzij de Kerk – en wij zijn de kerk - de uitdaging van de armoede aangaat. Vandaag de dag is de kerk in de ogen van velen een fenomeen voor de middenklasse – de comfortabele kerk.

Dit zorgwekkende boek moet onze zelfingenomenheid onder de aandacht brengen. Er is urgentie en heilige woede in de bladzijden. Maar de tijd raakt op en er is behoefte aan de woede en angst voor bezorgdheid. Het werk zorgt voor vragen in absoluut perspectief en vertelt ons dat tenzij de Kerk de Kerk van de Armen wordt, het de moderne mens niet zal aanspreken.

A Heart for the Poor: The Thought and Spirituality of Msgr. Aloysius Schwartz – Rev. Msgr. Jesus-Romulo C. Ranada

De gedachten en spiritualiteit van Vader Al geven een beeld van een Vader wiens hart vooral uitgaat naar de armen. Niet dat hij favorieten heeft, maar hij wil meer liefde geven aan diegenen die niets hebben, zodat deze ongelukkigen de liefde kunnen ondervinden en zij zelf liefde zullen worden en zo de wereld vullen met dezelfde gift van liefde.